Meer en betere interventies bij de ontwikkeling van zelfmanagement en een ‘global network’.

Professor Edwin Fisher is één van de betere debaters die bovendien niet alleen op inhoud scoort, maar ook de relatie in het oog houdt. ‘Does it make sense to you?' als afsluiting van een betoog over nieuwe rollen van zorgvragen en -verlener, maakt van een prestatie een gesprek.

Fisher relativeert de inbreng van professionals als hij stelt dat een mens met diabetes 6 uur per jaar doorbrengt in de spreekkamer. Voor de rest is het met recht ‘zelfmanagement'.

Fisher beschouwt het brede spectrum. ‘Channels, resources, interventions, results,cost-anaylsis, en strategies' passeren de revue .

De focus in de prestatie ligt uiteindelijk op ‘Peer-Support', de steun die de mens met diabetes ontvangt uit de directe omgeving, bijv. van familie, lotgenoten of werkomgeving. Zeker als het gaat om gedragsverandering, biedt dit perspectief veel mogelijkheden. Fisher zoekt contacten wereldwijd om de kennis over zelfmanagement te vergroten. Amerikanen presteren altijd sterk en tonen bereidheid. Op de vraag naar extra informatie verontschuldigt hij zich voor het feit dat deze niet direct voorhanden is. Om er meteen aan toe te voegen dat hij het zo meteen zal mailen. In Nederland doen we dat soms anders.

Dan hoor je wel eens: ‘dat hebben ze me niet gevraagd', ‘ik had weinig tijd' of domweg ‘dat hoort niet bij dit onderwerp'. Die Amerikanen weten (wel) wat een antwoord is op een vraag. Daar kunnen wij Nederlanders nog van leren.

Maarten Ploeg, DVN

Edwin Fisher

Global Director, Peers for Progress

Professor, Department of Health Behaviour and Health Education

Gilllings School of Global Publich Health

University of North Carolina at Chapel Hill